Komiks!

     Jestem komiksiarą i historie obrazkowe towarzyszą mi prawie całe życie. Każdy nowo przeczytany komiks jest dla mnie na wagę złota- nawet jeśli nie jest w mojej tematyce i nie przeczytałam go od deski do deski. Od zawsze chciałam tworzyć swój własny komiks, ale zazwyczaj brak mi było odwagi, do tego nie miałam pojęcia jak się za to zabrać, jak napisać scenariusz, co zrobić żeby regularnie rysować!

       Któregoś dnia znajomy, widząc ilość moich wymyślonych postaci, zaproponował, że ułoży mi scenariusz, a ja będę spokojnie ilustrować. Pomysł był na tyle inspirujący, że zachciało mi się tworzyć- serio, miałam ogromny przypływ weny. Niesety scenariusz do dziś nie powstał, za to temat podłapał mój Luby i sam zajął się scenariuszem. Tak właśnie powstał projekt Iustinianie, który realizujemy od listopada 2014 roku, co środę i czasem w soboty. Pominę tutaj fakt, że mam wysoki lvl prokrastynacji i nierzadko rysuję na ostatnią chwilę, ale.. i tak jest dobrze, w końcu się wyrabiam :P

     Dzięki Iustinianom i okazji stażowania w Domu Kultury zaczęłam współtworzyć warsztaty komiksu, które dają mi wiele radości. Zaczynaliśmy od projektowania swoich postaci, następnie uczyliśmy się jak komponować panele komiksowe, a teraz.. zajmujemy się kompletowaniem konkretnych rozdziałów! Praca idzie nam świetnie, choć towarzystwo trochę się przerzedziło. Jestem z nas dumna <3

     Jeśli już mowa o naszym warsztatowym komiksie.. to glupie, ale.. 'zakochałam się' w swojej warsztatowej postaci. Zaczynam rozważać stworzenie nowego komiksu z Felixem w roli głównej. Na razie gra ciapowatego geniusza- nauczyciela biologii, którego eksperymenty to ogólnie fiasko, ale nic nie stoi na przeszkodzie by użyć go do bardziej ambitnego projektu.

     Z lewej strony widzicie moją propozycje okładki, a za razem całą pracę z poprzedniego wpisu. Natomiast rysunek cyfrowy po prawej stronie to zwykły art przedstawiający Felixa. ot, napad weny!

W tym momencie warto zaprosić Was na nas oficjalny fanpage, a więc.. zerkajcie do KAINO(kliknij!) :)

Art trade!

     Lubie dni, które mijają bardzo szybko, na tyle szybko, że wracając wieczorem do domu nie chce mi się siedzieć przy komputerze; nie chce mi się nic, a jednocześnie wiem, że gdybym tylko ruszyła się z wyra mogłabym zrobić wiele. Ale nie zrobię, bo dzień spędziłam aktywnie i działo się tak dużo <3 

     Piątek. Dzień - prawie - jak codzień. tym razem oprócz plakatów projektowałam zaproszenia. To było o tyle ciekawe, że po raz pierwszy tworzyłam zaproszenie w Corelu. Co tam, że z szablonu. Ważne, że według mojego projektu i że po wydrukowaniu nic się nie przesunęło, nawet linie pomocnicze pokryły się z obu stron. Brawo ja! 

     Kolejnym ciekawym rysowniczo faktem związanym z dniem wczorajszym był nagły napad weny. Dawno nie rysowałam ołówkami, ba, DAWNO nie czerpałam z tego takiej radochy. Wszystko wychodziło mi dokładnie tak, jak to sobie zaplanowałam, aż tu nagle musiałam zbierać się z pracy żeby powoli iść na wykłady z okazji kursu prawa jazdy, na który od niedawna uczęszczam. Cóż, okładka nie zając, do wtorkowych warsztatów mam jeszcze chwilę. Na dzień dzisiejszy mogę pokazać Wam mały sneak peak z tego, co już udało mi się stworzyć. Nie mogę pokazać za dużo, bo wiecie.. nie chcę żeby podopieczni tworząc swoje propozycje okładki naszego komiksu sugerowali się tym, co narysowałam. 

Chcę wtorek! Chcę widzieć efekty swojej pracy <3

Dzisiaj natomiast mój dzień stał się przepiękny dzięki zaległemu art trade od Tsenuko! Jeśli nie wiecie czym jest art trade- już spieszę z tłumaczeniem. AT to nic innego jak wymiana artystyczna między rysownikami. W praktyce wygląda to tak: ja rysuję coś dla Ciebie, Ty dla mnie i obie strony sa przeszczęśliwe. Oto praca, która wykonała dla mnie Enu:  

Czyż nie jest cudowna? <3

Happy days

     Pamiętam, że w zeszłym roku zaczęłam projekt 100 happy days i potem coś się rozpłynęło. Pewnie nie chciało mi się nadrabiać zaległości. od tego czasu wprawdzie nauczyłam się jak widzieć więcej happy things, ale jestem zdania, że warto wrócić do tego projektu. Nie można być za szczęśliwym, a szczęścia nigdy dość. 

    Projekt zakłada, że trzeba wrzucać do sieci zdjęcia pokazujące coś wesołego, co nam się przydarzyło. Okej, postaram się codziennie cykać jakąś fotkę. A jeśli nie codziennie to chociaż jak najczęściej, bo.. wiadomo, że może znów coś mnie spłoszy i zniknę, porzucę projekt. Tak, to jednocześnie moja wada i zaleta, ale to już historia na inny wpis. 

A więc co fajnego mnie dziś spotkało?

     Stworzyłam super plakat w pracy. Wierzcie mi, rzadko udaje mi się docenić swoje dzieło, a tu taka niespodzianka. Miałam przygotować swoją propozycję na Festiwal Kapel Podwórkowych i myślę, że udało mi się ułożyć coś ciekawego. Jeśli mój projekt zostanie wybrany- pokażę Wam. Jeśli nie- też pokażę, a co. 

     Ostatnio nie mogę narzekać na brak weny, co się chwali. Codziennie coś tam rysuję albo projektuję i zdobywam nowe umiejętności. Na przykład wczoraj dowiedziałam się jak zrobić tekst wzdłuż ścieżki w photoshopie. Czy to nie cudowne? <3 

     Wróciłam też do biegania. Tak, wiem, po co przerywać i zaczynać od nowa. Nie wiem czemu tak robię, ale ważne, że wracam do tego, co nie? Liczy się dobra zabawa. Biegam o wiele mniejsze dystanse, ale nie przeszkadza mi to ani trochę. Minęło mi już parcie na wynik. Teraz wolę skupić się na tym, żeby w ogóle ruszyć się z domu. Dziś na przykład wzięłam ze sobą mojego rudzielca Borysa, który tak właściwie mnie spowalniał. i tak było dobrze ;)

     No i jako ostatnia będzie moja.. piłka fitness, która sprawiła mi wiele radości pojawiając się w moim domu w poniedziałek <3 Jakiś czas temu wymyśliłam sobie, że fajnie byłoby ćwiczyć mięśnie nóg i balans do jazdy konnej. Do tej pory nie chodzę regularnie do stajni, ale bardzo chcę umieć jeździć konno. Wiem, wiem, najszybciej byłoby gdybym po prostu chodziła do stajni, ale różnie to bywa. Albo brak czasu, albo brak pieniędzy albo dystans, albo cokolwiek innego i puf.. nigdzie nie jadę. Wymyśliłam zatem, że mogę na razie ćwiczyć sobie w domu, a dużej piłce fitness. I to jest po prostu strzał w dziesiątkę. Ćwiczę nie tylko nogi i balans, a wszystko, co się da! W dodatku przysłali mi czerwoną piłkę z pomarańczowym poblaskiem. Świetnie, prawda? :D

PS: to szalone, ale myślę nad imieniem dla .. piłki. Znacie jakieś fajnie? :P

Cześć Wam!

     Dzisiejsza notka nie będzie reprezentować niczego konkretnego. Po prawie roku unikania bloga aż ciężko wybrać temat, także.. napiszę o wszystkim i o niczym. Tak na dobry początek. 

      Przez ostatni rok moje życie wywróciło się do góry nogami. I nadal się wywraca, uczę się jak podejmować poważne decyzje, jak czuć się pewniej i przede wszystkim- jak pogodzić pracę z.. marzeniami i ambicjami. Nie jest łatwo, co chwila muszę przesuwać granice sfery komfortu i mój system wariuje, ale.. tak to już czasem bywa. 

      Zawsze miałam wiele pomysłów i w tym tkwił i nadal tkwi problem- kiedy jest czegoś za dużo nie wiadomo co wybrać. Na początku marzyła mi się praca pedagoga- animatora. Skończyłam odpowiednie studia, miałam praktyki w odpowiednich miejscach i...to jeszcze nie było to. Wciąż brak mi pewności siebie w prowadzeniu zajęć.  Chociaż.. obecnie prowadzę warszaty tworzenia komiksu i nie mogę narzekać.  

     W kwietniu tego roku trafiłam na staż do Domu Kultury, w którym jestem między innymi grafikiem. I bardzo mi się ta praca podoba. Po raz pierwszy od dłuższego czasu czuję, że tworzenie będzie moim priorytetem, bo to mi wychodzi w życiu najlepiej. Wiecie, rysuję mniej więcej od 7 roku życia, od około dwóch lat zajmuję się digital paintingiem i mniej więcej od roku designem i grafiką komputerową. Od ponad 8 miesięcy współtworzę komiks internetowy, który pozwolił mi na opanowanie wielu sztuczek graficznych, stworzę czasem jakąś grafikę dla TSOH, albo ilustracje do e-booka. Wiem, że wciąż umiem mało, ale z każdym dniem uczę się czegoś nowego. 

     Stworzyłam dziś swoje pierwsze, graficzne i( chyba) kreatywne CV. W dodatku jest to również pierwsze CV podpisane moim imieniem i nazwiskiem, które naprawdę mi się podoba! Kto zgadnie jak dumna z siebie jestem w tym momencie? 

      Tym miłym akcentem kończę na dziś i zostawiam Was z szybkim rysunkiem mojej autorskiej postaci- Marchewki a.k.a. Madame Bree Carotte.Miłej niedzieli <3

You better run!

       

        Gdyby kiedykolwiek ktokolwiek spytał czemu się chowam, nic nie piszę i w ogóle słuch o mnie ginie… prawdopodobnie zwalniam wtedy tempo. Odkręcam sobie śrubę, myślę, że to co robię jest bezsensu i w ogóle to po co się starać robić cokolwiek. Naprawdę miewam takie etapy, swego rodzaju dołki. ALE jest i dobra tej tendencji strona! Po każdym stopie naciskam pedał gazu i wracam.

        Tak było i dziś. Postanowiłam, że znów pobiegam, ot tak sobie. Bez limitów. Kilometry? Czas? A po co to komu? Biegam dla siebie, dla relaksu, ale przede wszystkim dla siebie. Założyłam swoje stare Adasie, chwyciłam telefon i.. dałam się ponieść. Po drodze zahaczyła mnie znajoma i okazało się że ona też chce zażyć trochę ruchu. Pobiegłyśmy razem. Rozmawiałyśmy, chichrałyśmy się, biegałyśmy,  potem obowiązkowo rozciągnęłyśmy mięśnie.

        Czuję się wyjątkowo dobrze. Myślę, że starczy mi energii na przynajmniej kilka aktywnych dni. Szukam tez sposobów na pozbycie się zniechęcenia i nie robienia żadnych dłuższych przerw. Any ideas? :)

 

PS. Ostatnio naszła mnie ochota na tosty z pomidorem i wykroiło mi się serducho <3

Goood morning sunshine!

   Jak miło zacząć dzień? Od dwóch szklanek wody i yogi! Tak jest moi mili, yoga to jest to! Zanim zaczęłam moją przygodę z ćwiczeniami, a przede wszystkim z odchudzaniem, nie chciałam słyszeć o rozciąganiu. Dzięki wuefom kojarzyło mi się ono koszmarnie. Jakiś czas temu znalazłam na YT 15 minutowy trening yogi dla początkujących z Seanem Vigue. Początkowo podchodziłam do tego niechętnie, ale  z czasem pokochałam ten trening. Jest dobry rano na start systemu i wieczorem na reset i dobry sen. Cudoo! <3 

   Wczoraj stworzyłam zapowiadany wcześniej smoothie. Pozwoliłam sobie na odrobinę szaleństwa i dodałam do niego porzeczek. A co mi tam! Efekty widoczne oczywiście poniżej :D

Szukając inspiracji do kolejnych koktajli trafiłam na youtubowy kanał FullyRaw gdzie znalazłam cale mnóstwo inspiracji i przepisów! Raw lemoniada to coś, co w najbliższym czasie przyrządzę <3

It's sooo smooth!

        wow! To już prawie miesiąc odkąd ostatni raz coś tu napisałam! To trochę szokujące, że przez cztery tygodnie miałam tak mało czasu! A działo się sporo. Obrona, CSI*, wyjazd w góry, odnowienie kontuzji i częściowy powrót stopem do domu, a teraz praca. Nie chciałabym się nad tym zbytnio rozwodzić, za dużo musiałabym pisać. 

        Jest coś, czym chciałabym się dziś.. pochwalić! Z mą młodszą, rodzona siostrą znalazłyśmy jakiś kuchenny wspólny język i od jakiegoś czasu zdrowo eksperymentujemy. Właściwie to wygląda tak, że wymyślam jakieś vege cudeńka, a ona je ocenia albo pomagamy sobie w gotowaniu/ pieczeniu/ łateva. Niektóre moje specyfiki nawet jej smakują. To napawa mnie dumą!  

        Dziś piekłyśmy razem owsiane ciacha wg banalnego przepisu znalezionego gdzieś w czeluściach internetu. Trzeba wziąć płatki owsiane, margarynę, jajka, proszek do pieczenia, sodę i cukier. D tego dowolne dodatki np. żurawina, rodzynki, nasiona, orzechy, owoce. Innymi słowy: co tylko nam się podoba. Całość mieszamy, kulamy i spłaszczamy na ciacha. Pieczemy w 200stopniach do czasu aż się zarumienią. Włala! <3

       Stworzyłyśmy też dwa smaczne dipy kanapkowe na bazie jogurtu naturalnego.  Pierwszy(żółta miseczka) składa się z musztardy, cytryny, cukru i jogurtu. Drugi to mieszanka jogurtu z przyprawami i ziołami <3

A na wieczór planujemy smoothie z mango, banana, porzeczek i może odrobiny mięty? Patrzcie jak te owoce uśmiechają się do nas! <3